به گزارش خبرنگار حیات، بامداد سیزده بهمن 1357 و همزمان با اولین ساعات آزادی عبور و مرور، زنان و مردان انقلابی بیشماری در قالب دسته ها و گروه های مختلف به سوی مدرسه علوی حرکت کردند تا امام امت را از نزدیک ملاقات کنند. آن‌ها مشتاقانه منتظر لحظه ای بودند که او را ایستاده پشت پنجره‌ای ببینند که برایشان دست تکان می‌داد، از سوی دیگر، دیوار کوچه پشت مجلس، پر بود از جمله‌ها و پلاکاردهایی نظیر «زیارت قبول» و «بایک بار زیارت امام این توفیق را به دیگران هم بدهید».  حیاط مدرسه هر دم از جمعیت پر و خالی میشد و این موج، لحظه ای از حرکت باز نمی‌ایستاد. در حالی که همه چشم و گوش به مدرسه علوی داشتند، بختیار هنوز هم سرگرم مصاحبه‌هایش بود.  بختیار درباره‌ تشکیل دولت موقت توسط امام گفت: «اگر او می‌خواهد چنین دولتی در شهر مقدس قم تشکیل دهد، اجازه خواهم داد، این جذاب خواهد بود، ما واتیکان کوچک خود را خواهیم داشت». از سوی دیگر نیز، تظاهرات و درگیری همچنان در شهرهای کشور ادامه داشت و شهرهای سمنان و تربت جام در این روز عزادار شهیدان خود بودند.  نخستین گروهی که به دیدار امام رفتند روحانیون بودند، امام خمینی(ره) در جمع روحانیون به بیان مفاسد رژیم شاه پرداخت و از مسئولان آن خواست تا کنار بروند. در این دیدار که در مدرسه علوی تهران انجام شد، ایشان به بی قانونی های دولت غیر قانونی بختیار پرداختند.  در ادامه نیز ، رهبرکبیر انقلاب، در مدرسه علوی تهران و در جمع کارکنان و نویسندگان روزنامه اطلاعات به تشریح وظیفه مهم مطبوعات و اهل قلم پرداختند، ایشان در فرازی از بیانات خود فرمودند: « اهل قلم وظیفه خطیری دارند و باید هوشیار و مراقب باشند چرا که یک کلمه به صورت مکتوب گاه می تواند زیانبخش باشد».